مصدر متعدی اتباع ( اِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- پیروی کردن، در پی رفتن. ۲- بازپس داشتن، در پی فرستادن ۳- واپس کردن. ۴- حواله کردن چیزی به کسی.
مصدر لازم ابلاء ( اِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- عذر خود را بیان کردن. ۲- سوگند خوردن. ۳- ادا کردن. ۴- پذیرفتن.