مصدر

اتباع

( اِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پیروی کردن، در پی رفتن.
۲- بازپس داشتن، در پی فرستادن
۳- واپس کردن.
۴- حواله کردن چیزی به کسی.

    ابیت

    (اَ یَّ) (مص ل.)
    ۱- مقام بلند و رفیع طلبیدن.
    ۲- از کارهای پست دوری کردن.

      ابلاء

      ( اِ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- عذر خود را بیان کردن.
      ۲- سوگند خوردن.
      ۳- ادا کردن.
      ۴- پذیرفتن.

        ابطال

        ( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- باطل کردن، لغو کردن، بیهوده کردن، ناچیز کردن.
        ۲- دروغ و باطل گفتن.

          پیمایش به بالا