صفت

مأمور

(مَ) [ ع. ] (ص.) کسی که به او امر شده کاری انجام دهد.

(مَ) [ ع. ] (ص.) انس گرفته، خو کرده.

(مَ) [ ع. ] (ص.) گناهکار، بزهکار.

(یِ) [ ع. مائع ] (ص. اِ.) هر جسم روان مثل آب.

(~.) (ص فا.)
۱- ثروتمند، توانگر.
۲- گروهی از سپاهیان که در پس لشکر جای دارند.
۳- غلیظ، مؤثر.

(یِ) [ ع. مائل ] (ص.)
۱- کج، خمیده.
۲- آرزومند، مشتاق.
۳- دارای شیب اندک.

(رِ) (ص مر.) زیبا.

(هِ) [ ع. ] (ص.) استاد و چیره دست در کار.

(طَ عَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ماه چهر.

(دِ) (ص مف.)
۱- پابرجا، باقی.
۲- زیاد آمده.
۳- خسته، ناتوان.