صفت

کرک

(کُ) (ص.) ماکیانی که از بیضه کردن باز آمده و مست شده باشد.

    کردنگ

    (کَ دَ) (ص.)
    ۱- ابله، احمق.
    ۲- بد – هیکل، بداندام.

      کرپان

      (کَ) (ص.)
      ۱- در اصطلاح زرتشتیان، کسی که گوش دارد ولی کلام حق را نمی‌شنود.
      ۲- کسانی که پیام زردشت را نمی‌شنیدند و نمی‌پذیرفتند.

        کرچ

        (کُ) (ص.) حالت مرغی که آماده خوابیدن روی تخم است.

          کرخ

          (کِ رِ) (ص.) کِرِخت، بی حس، سُست.

            کردگار

            (کِ) (ص.)
            ۱- بسیار کننده، فعال.
            ۲- دانسته و عمداً.
            ۳- یکی از نام‌های خداوند متعال.

              کذاب

              (کَ ذّ) [ ع. ] (ص.) دروغگو، مکار، حیله گر.

                کذر

                (کَ ذَ) (ص.) احمق، ابله، نادان.

                  Scroll to Top