(قَ نّ) [ ع. قناء ] (ص.) آن که قنات حفر یا آن را لاروبی کند.
(قَ نّ) [ ع. ] (ص.) صیاد، شکارچی.
(قَ طَ) [ ع. ] (ص.) سخت، شدید.
(قَ) [ ع. ] (ص.) ۱- کم، اندک. ۲- نادر، کمیاب.
(قُ لُ بِ) (ص.) نک غلمبه.
(قَ لَ دَ) [ معر. ] (ص.) ۱- شخص مجرد و بی قید. ۲- درویش.
(قَ) [ تر. ] (ص.) هرزه، بی معنی.
(قُ تَ شَ) (ص.) آدم نخراشیده و زمخت و زورگو.
(قُ چُ) [ تر. ] (ص.) نیرومند، قوی.
(قُ دُ) [ تر. ] (ص.) قوی، گردن کلفت.
