صفت

(فُ)
۱- (اِمر.) علامت اختصاری «قول» و «دلیل». هرزه گویی، هرزه کاری.
۲- (ص.) مزخرف، هرزه.

[ تر. ]
۱- (اِ.) گوشت خشک کرده که آن را بریان کرده خورند، قدید.
۲- میوه خشک که هسته آن را درآورده بخشکانند.
۳- (ص.) خشک.
۴- اسبی که در مسابقه عقب می‌ماند.

(لَ یا لِ) (عا.) (ص.) شخصی بسیار لاغر و نزار.

[ تر. ]
۱- (اِ.) زین اسب.
۲- (ص.) آدم هفت خط و شارلاتان.

(یُ لْ) [ ع. ] (ص.) برآورنده نیازها، نامی است از نام‌های خدای تعالی.

(عِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) نشسته.
۲- کسی که از رفتن به جنگ خودداری کرده.
۳- (ص.) زنی که دیگر حیض نشود.

[ ع. ] (ص.) سنگدل، بی رحم.

[ ع. ]
۱- (اِ.) قیر.
۲- دوده مرکب.
۳- (ص.) سیاه.

[ تر. ]
۱- (اِ.) برف.
۲- (ص.) سفید.

(رّ) [ ع. ] (اِفا.) قرارگیرنده، ثابت. (?(قاراشمیش [ تر. ] (ص.) درهم و برهم، هرج و مرج.