صفت

(غَ رّ) [ ع. غراء ] (ص.) مؤنث اغر.
۱- سفید و روشن و درخشان از هر چیزی.
۲- فصیح، بلیغ.

(غَ دَ) [ ع. ] (ص.)
۱- احمق، نادان.
۲- بدشکل، بد اندام.

(~.) (ص.)
۱- شخصی که خصیه اش بزرگ شد.
۲- برآمدگی در اعضا.
۳- جمع کردن باد در دهان برای آن که با قبضه بسته بر آن زنند تا صدا کند.

(غُ یا غَ) (ص.)
۱- جاهل، نادان.
۲- گول، کم فهم.

(غَ) [ ع. ] (ص.)۱ – لاغر.
۲- سخن نادرست و سُست.

(غَ دّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بی وفا.
۲- در فارسی به معنی مکار، حیله گر، پیمان شکن.

(غَ دّ رِ) [ ع. ] (ص.)
۱- مؤنث غدار، زن بی وفا.
۲- زن حیله گر.

(غَ) [ ع. غبراء ] (ص.) مؤنث اغبر، گرد – آلود، خاکی رنگ.

(غَ یّ یا یْ) [ ع. ] (ص.)
۱- کندذهن، گول.
۲- نادان.

[ ع. ] (ص.)
۱- بی نیاز.
۲- توانگر.