صفت

عاربه

(رِ بِ) [ ع. عاربه ] (ص.) عرب خالص، عرب اصلی.

    عاری

    [ ع. ] (ص.)
    ۱- برهنه، لخت.
    ۲- فاقد.

      عابث

      (بِ) [ ع. ]
      ۱- (اِفا.) بازی کننده.
      ۲- (ص.) بیهوده.

        ظلیم

        (~.) [ ع. ] (ص.)
        ۱- مظلوم، ستمدیده.
        ۲- بسیار ستمگر.

          ظنون

          (ظَ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- مرد بدگمان.
          ۲- مرد سست و ضعیف که نتوان بدو اعتماد کرد.

            ظنین

            (ظَ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- مورد اتهام واقع شده.
            ۲- بدگمان نسبت به دیگران.

              ظهیر

              (ظَ) [ ع. ] (ص.) پشتیبان، یاری کننده.

                Scroll to Top