صفت

(کِ) [ فر. ]
۱- (اِ.) ساختمان یا بخشی در بیمارستان یا مراکز بهداشتی – درمانی که به درمان بیماران یا مراقبت پزشکی از بیماران سرپایی اختصاص داشته باشد، درمانگاه. (فره).
۲- (ص.) بالینی.

(کَ) (ص.) خجالتی، خجول.

(~. زَ دِ) (ص.) بی دولت، بی اقبال.

(کِ) (ص.) لوچ، احول.

(کَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کند، سست.
۲- مانده شده.