صفت

(کَ فّ) (ص. اِ.) آن که کفش دوزد و فروشد، کفشدوز.

(کَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) فال بین.

(کَ س) [ ع – فا ] (ص مر.) کنایه از: صاحب همتی که به سبب بخشش تهیدست شده.

(کُ شُ تِ یا کَ شَ تَ) (ص مف.)
۱- پریشان، پراکنده.
۲- پژمرده، افسرده.

(کُ) (ص فا.) کسی که کشتی می‌گیرد، پهلوان.

(کُ تِ یا تَ) (ص مف.)
۱- مقتول، هلاک شده.
۲- مهره‌ای که بر اثر ضربت طرف موقتاً از بازی خارج شده (نرد).

(کِ) (ص مر. اِمر.) ناخدا، ملاح.

(کِ وَ) (ص فا.) دهقان، برزگر.