صفت

شید

(ش) (ص.)
۱- درخشنده، درخشان.
۲- نور، روشنایی.
۳- آفتاب.

    شیدا

    (شَ) (ص.)
    ۱- شیفته.
    ۲- دیوانه.
    ۳- آشفته از عشق.

      شیاد

      (شَ یّ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- کسی که دیوار را گچ یا کاهگل اندود می‌کند.
      ۲- حیله گر.
      ۳- ریاکار، مزور.
      ۴- کلاهبردار.

        شوکه

        (شُ کِّ) [ فر. ] (ص.) دچار شوک شده.

          شور

          ۱ – (اِ.) هیجان.
          ۲- غوغا.
          ۳- فتنه، آشوب.
          ۴- مخلوط خیار وگل کلم و کرفس و هویج و سبزی را در آب نمک خیساندن.
          ۵- (ص.) پرنمک.
          ۶- بدشگون.

            شوخ

            (ص.)
            ۱- گستاخ، بی حیا.
            ۲- زنده دل، خوشحال.
            ۳- دزد.
            ۴- خوشگل.

              شهی

              (شَ) (ص.)
              ۱- منسوب به شاه.
              ۲- مطلوب، مرغوب.

                شهید

                (شَ) [ ع. ] (ص.) کشته شده در راه خدا و دین و وطن. ج. شهدا. ج. شهدا. ؛ ~ کسی بودن سخت شیفته کسی بودن.

                  شهیر

                  (شَ) [ ع. ] (ص.) معروف، نامدار، نامور.

                    شهره

                    (شُ رِ) (ص.) مشهور، نامی، نامدار، معروف.

                      Scroll to Top