صفت

شهره

(شُ رِ) (ص.) مشهور، نامی، نامدار، معروف.

    شهروا

    (شَ) (ص.)۱ – پولی که ارزش حقیقی آن کمتر از ارزش رسمی آن بوده.
    ۲- زر ناخالص.

      شهلا

      (شَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث اشهل، زنی که چشمش سیاه مایل به کبود و زیبا باشد.

        شهباء

        (شَ) [ ع. ] (ص.) خال خالی، رنگ سفید که خال‌های سیاه داشته باشد.

          شنگ

          (شَ) (ص.)
          ۱- شوخ و شیرین رفتار.
          ۲- زیبا، ظریف.
          ۳- عیار.
          ۴- دزد.
          ۵- ابله، بی – فرهنگ.

            شنگول

            (شَ) (ص.)
            ۱- شوخ و ظریف.
            ۲- زیبا.
            ۳- عیار.
            ۴- سرمست، سرخوش.

              شماتیک

              (ش) [ فر. ] (ص.) دارای طرح کلی ؛ مربوط به شِما.

                Scroll to Top