صفت

(شَ) [ ع. ] (ص.)
۱- ستور شیرده که علف اندک خورد و شیر بسیار دهد؛ شکور.
۲- سپاسگزار، شاکر.

(ش کَ رَ یا رِ) [ په. ] (ص.) شکار – کننده.

(~.) (ص نسب.)
۱- هر چیز منسوب و مربوط به شکار.
۲- قالبی که نقش آن منظره شکارگاه باشد.
۳- (ص.) شکار کننده.

(شَ کّ) [ ع. ] (ص.) بسیار شک کننده.

(شَ) [ ع. ] (ص.) شفاعت کننده، پایمرد.

(شَ) [ ع. ] (ص.) مهربان، دلسوز.

(شَ) [ ع. ] (ص.) بدبخت.

(شَ) [ ع. ] (ص.)
۱- آن چه که از میان دو نیمه شده، هر یک از آن دو شقیق دیگری است.
۲- برادر ابی و امی.
۳- نظیر، مثل.

(شَ) (ص.)
۱- ستبر، ناهموار.
۲- در اصطلاح گیاه شناسی میوه گوشتدار مانند: هلو، شفتالو، زردآلو.

(شُ فَ) (ص.)
۱- ابله، نادان.
۲- بی – هنر، جلف.
۳- فرسوده.