صفت

(شَ گَ دَ یا دِ) (ص.)
۱- متعفن.
۲- زن بدبوی.

(شُ) (اِ.) (عا.)
۱- ازدحام.
۲- سر و – صدا.
۳- (ص.) جنجالی.
۴- پرحرف.

(شَ لْ) (ص.) زن بدکاره، فاحشه.

(ش گَ) (ص.)۱ – نیکو، زیبا.
۲- بی – نظیر در خوبی و زیبایی.
۳- عجیب، طُرفه.

(ش گِ) [ په. ]
۱- (اِ.) تعجب، حیرت.
۲- معجزه.
۳- (ص.) عجیب.

(~.) [ ع. ] (ص.) کسی که دست یا پایش ناقص باشد.

(شُ) (ص.)۱ – نرم.
۲- وارفته.
۳- سست.
۴- آبکی. ؛ ~ کن سفت کن درآوردن کنایه از: دستورهای متضاد دادن یا اعمال متناقض کردن.

(شَ لّ) [ تر. ]
۱- (اِ.) تازیانه.
۲- (ص.) شوخ.
۳- مفسد.

(شَ کُ) [ ع. ] (ص.) بسیار شُکر کننده.

(شَ) [ ع. ] (ص.)
۱- ستور شیرده که علف اندک خورد و شیر بسیار دهد؛ شکور.
۲- سپاسگزار، شاکر.