صفت

(کَ تَ بَ) (ص.) پرخور، تنبل.

(کَ تَ بَ) (ص.) نک کتنبر.

(کَ پِ) (ص.) نوعی دینار و تومان که در عهد مغول، تیموریان و صفویان متداول بود.

(کَ رِ یا رَ) (ص.) پاره پاره، دریده.

(کُ رِ) (ص.) بی خودی، الکی، بی – اساس.

(کَ) (ص.) ناراست، کج.

(کَ) [ ع. ] (ص.) بزرگ. ج. کبراء.

(کَ رِ) [ ع. کبیره ] (ص.) گناه بزرگ.

(کُ بَ) [ ع. ] (ص.) جِ کبیر. بزرگان.