صفت

(دِ) (ص مف.) کارآزموده، باتجربه.

(بَ) (ص فا.) = کاربشولنده: آن که کاری را انجام دهد، گزارنده کارها، کار ساز.

(ص فا.) کاردان، کارشناس.

(ص فا.) = کارآموزنده:
۱- کسی که مشغول آموختن کاری است.
۲- دانشمند، مطلع.
۳- حاذق، مجرب.

(ص مر.)
۱- مخبر، جاسوس.
۲- پلیسی که لباس شخصی به تن می‌کند.

(زِ دِ) (ص مف.) باتجربه، کاردیده.

(مَ) (ص مف.) شایسته، کاردان.

(ص فا.) در ترکیب به معنی کارنده و کشت کننده آید: برنج کار، گلکار.