(س یا سُ) [ ع. سفله ] (ص.) ۱- پست، فرومایه. ۲- بدسرشت. ج. سفلگان.
(سُ لا) [ ع. ] (ص.)مؤنث اسفل، پست – تر، پایین تر.
(سَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پست، زبون. ۲- بدبخت.
(سَ فِ) [ ع. ] (ص.) شکافنده.
(سُ. گَ) (ص.) کسی که مروارید و مرجان و مانند آنها را سوراخ کند.
(سَ فّ) [ ع. ] (ص.) ۱- خونریز. ۲- بسیار بخشنده. ۳- فصیح، سخنور.
(سَ فّ) [ ع. ] (ص.) خونریز.
(~.) (ص.) ۱- ستبر. ۲- محکم.
(سَ) [ ع. ] (ص.) سعادتمند، خوشبخت.
(سُ بَ) (ص.) ۱- فریب خورده. ۲- مسخره. ۳- گرسنگی.
