(وُ طا) [ ع. ] (ص.) مؤنث اوسط ؛ میانی، میانه.
(وِ وِ) (ص.) موی مجعد با فِرهای ریز و بسیار.
(وَ) [ ع. ] (ص.) ۱- سنگین. ۲- باوقار، متین.
(وَ) (ص.) کج، نادرست، منحرف.
(وَ) (ص.) برنا، جوان.
(وَ رَ) (ص.) خداوند حرص و شره را گویند.
(وَ رَّ) (ص.) شفیع، شفاعت کننده.
(وَ) (ص.) ۱- جوان زیبا و آراسته. ۲- زیرک، هوشیار.
(وَ وَ) [ په. ] (ص.) ارجمند، گران قدر.
(وَ رَ) (ص.) وَرَخچ ؛ ۱- چرکین، پلید. ۲- زبون.
