(فُ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ فهیم.
(فَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مف.) ۱- دانا. ۲- باادب، نیک رفتار.
(فَ نْ. فُ) [ ع – فا. ] (ص فا.) حیلت گر، فریبکار.
(فَ. پَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که فانی شود، فانی.
(فَ یا فِ) [ فر. ] (ص.) متعصب افراطی در دین و مذهب یا یک فرقه و حزب.
(فَ یا فُ نْ) ۱- (ص.) کسی که بیماری ورم بیضه دارد. ۲- فتق، ورم بیضه.
(فَ نْ) [ سنس. ] (ص.) بزرگ، کلان.
(~. نَ) [ ع – فا. ] (ص مف.) خوش – اقبال، کسی که سرنوشت به او روی خوش نشان داده.
(~. زَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مف.) ۱- بدبخت. ۲- فقیر، تهیدست.
(فَ دِ) (ص مف.) = فلخیده: پنبه زده شده و پاک شده.
