صفت

(~.) [ ع. ] (ص.) دیرنشین، ساکن دیر و صومعه.

(~. خا) [ ع – فا. ] (ص.)
۱- طرفدار حکومت.
۲- خیراندیش، خیرخواه.

(ص.) فرومایه، پست.

(دَ) [ ع. ] (ص.)
۱- مریض، ناخوش.
۲- آن که ملازم مکانش باشد.
۳- آن چه باطنش فاسد باشد. مکان ~:
۱- ناموافق برای صحت بدن.
۲- مکار، حیله گر.

۱ – (ص فا.) دوشنده.
۲- (ص.) قابلِ دوشیدن.
۳- هر حیوانی که شیر دهد.

(ص.)
۱- یار، همدم.
۲- عاشق.
۳- معشوق.

[ په. ] (ص.) آن چه از ما فاصله‌ای زمانی یا مکانی دارد.

(~.) (ص.) حیله گر.

(~. تَ ش) (ص.)
۱- دو بار پخته شده یا در معرض آتش قرار گرفته.
۲- کاملاً برشته.
۳- دو بار تقطیر شده: عرق دو آتشه.
۴- تند و افراطی.

(دُ بَ) (ص.) بی وفا.