صفت

دوبلکس

(لِ) [ ازفر. ] (ص.)
۱- دارای اتاق‌هایی در دو طبقه با یک پلکان داخلی.
۲- دارای دو واحد جداگانه در یک دستگاه که هر یک می‌تواند جداگانه به کار افتد.

    دواتگر

    (دَ گَ) [ ع – فا. ] (ص.)
    ۱- کسی که دوات می‌سازد؛ دویت گر.
    ۲- کسی که سماور و سینی و ظروف دیگر سازد.
    ۳- کسی که اشیاء فلزی را لحیم کند.

      دهم

      (دَ هُ) (ص.) عدد ترتیبی برای ده، در مرحله ده، عاشر.

        دهیاء

        (دَ هْ) [ ع. ] (ص.) سخت، شدید، بلای سخت.

          دهق

          (دَ هَ) [ ع. ] (ص.) دو چوب که با آن ساق پا را شکنجه کنند.

            دهات

            (دُ) [ ع. ] (ص.) جِ داهی ؛ زیرکان، هوشمندان.

              Scroll to Top