(دَ) (ص.) مکار، حیله گر.
(دَ عّ) [ ع. ] (ص.) ۱- شوخی کننده، لاغ گوی. ۲- شوخ.
(دُ) [ ع. ] (ص.) جِ داعی.
(دَ) [ ع. ] (ص.) شوخی، مزاح.
(دَ) (ص.) پسر خوانده ؛ ج. ادعیاء
(دَ) (ص.) داغ.
(دَ) [ په. ] (ص.) حالت زنی که دچار عادت ماهانه باشد، حایض.
(دَ س) [ ع. ] (ص.) چرب، پرروغن.
(~. گُ) (ص.) مددکار، یاری رسان.
(دَ) [ په. ] (ص.) ۱- فقیر، تهیدست. ۲- صوفی، قلندر.
