صفت

خیر

(خَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، سخت نیک.

    خیر

    (خِ) (ص.)
    ۱- خیره، سرگشته.
    ۲- عبث، بیهوده.

      خیره

      (~.) [ ع. خیره ] (ص.)
      ۱- نیکو، نیکوکار.
      ۲- منتخب، برگزیده.
      ۳- کار نیک ؛ ج. خیرات.

        خیره

        (رِ) (ص.)
        ۱- سرگشته، شگفت زده.
        ۲- لجوج. سرکش.
        ۳- ناتوان، سُست.
        ۴- بیهوده، دروغ.

          خیز

          ۱ – (اِمص.) برخاستن.
          ۲- جستن، جهش.
          ۳- (ص.) بلندی، طاق یا ایوان.

            خیام

            (خَ یّ) [ ع. ] (ص.)خیمه دوز، خیمه فروش.

              خیر

              (خَ) [ ع. ]
              ۱- (اِ.) نیکویی.
              ۲- پاداش، پاداش نیک.
              ۳- (ص.) صواب.
              ۴- بابرکت.

                Scroll to Top