صفت

غماز

(غَ مّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار سخن چین.
۲- اشاره کننده با چشم و ابرو.

    غم فزا

    (ی) (غَ. فَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که یا آن چه اندوه شخص را زیادتر کند.

      غمازه

      (غَ مّ زِ یا زَ) [ ع. غمازه ] (ص.)
      ۱- مؤنث غماز.۲ – دختر نیکو پیکر در هنگام غمزه و اشاره.

        غم گسار

        (~. گُ) [ ع – فا. ]
        ۱- (ص فا.) آن چه که غم را ببرد.
        ۲- دوست، یار، همدم.
        ۳- غمخوار.

          غمر

          (غُ مْ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- ناآزموده، بی تجربه.
          ۲- گول، احمق.

            غمر

            (غَ مِ) [ ع. ] (ص.) آلوده به چربی، چربش آلود.

              غمخوار

              (~. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.)
              ۱- آن که دارای غم و اندوه بود، مغموم.
              ۲- آن که در غم دیگری شریک باشد، دلسوز.

                غم زده

                (غَ. زَ دِ یا دَ) [ ع – فا. ] (ص مف.) آن که غم به وی رسیده، محزون، مغموم.

                  غلیظ

                  (غَ) [ ع. ] (ص.)۱ – کلفت، ستبر.
                  ۲- خشن، درشت.
                  ۳- ناگوار، دیرهضم.
                  ۴- تیره.
                  ۵- پرمایه، برعکس رقیق.

                    پیمایش به بالا