صفت

(غَ. زَ دِ یا دَ) [ ع – فا. ] (ص مف.) آن که غم به وی رسیده، محزون، مغموم.

(ی) (غَ. فَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که یا آن چه اندوه شخص را زیادتر کند.

(~. گُ) [ ع – فا. ]
۱- (ص فا.) آن چه که غم را ببرد.
۲- دوست، یار، همدم.
۳- غمخوار.

(غَ. نِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) تسکین – دهنده غم.

(~. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- آن که دارای غم و اندوه بود، مغموم.
۲- آن که در غم دیگری شریک باشد، دلسوز.