(~. طَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) غزل – گوی.
(غَ) [ ع. ] (ص.) بسیار از هر چیز، وافر.
(غَ) [ ع. ] (ص.) ۱- هرچیز نادر و نو. ۲- دور از وطن. ۳- بیگانه.
(غَ بِ) [ ع. غریبه ] (ص.) ۱- مؤنث غریب. ۲- زن دور از وطن.
(~.) [ ع – فا. ] (ص.) بیگانه، اجنبی، ناآشنا.
(غَ) [ ع. ] (ص.) ۱- به باطل امیدوار شده، فریفته. ۲- پذیرفتار. ۳- جوان ناآز موده.
(~. دِ) [ ع – فا. ] (ص مف.) ۱- زاده کولی. ۲- کنایه از: حرامزاده.
(غَ) [ ع. ] (ص.)غرق شده، در آب فرو – رفته.
(غَ) [ ع. ] (ص.) ۱- بدهکار، وامدار. ۲- وام خواه، طلب کار.
(غَ زّ) [ ع. ] (ص.) بسیار غزو کننده، بسیار جنگنده.
