صفت

(عَ فِ) [ ع. عفیفه ] (ص.) مؤنث عفیف ؛ زن پاکدامن.

(عُ) [ ع. ] (ص.) کلان، بزرگ.

(عِ) [ ع. ] (ص.) جِ عظیم ؛ بزرگان.

(عُ ظَ) [ ع. عظماء ] (ص.) جِ عظیم ؛ بزرگان.

(عُ ظْ ما) (ص.) مؤنث اعظم ؛بزرگ تر.

(عَ) [ ع. ] (ص.)۱ – بزرگ.
۲- والا، بلند – قدر.
۳- فراوان، بسیار.

(عُ) [ ع. عفاه ] (ص.)جِ عافی.
۱- آمرزنده، درگذرنده.
۲- مهمان، خواهنده روزی.

(عَ) (ص.) خراب، تباه.

(عَ طْ) [ ع. ] (ص.)
۱- تشنه.
۲- مشتاق، آرزومند.