صفت

عاهر

(هِ) [ ع. ] (ص فا.) زناکار، فاسق.

[ ع. عان ] (ص.) اسیر، بندی.

(یِ) [ ع. عانیه ] (ص.)
۱- مؤنث عانی ؛ زن بندی و گرفتار.
۲- زن (بدان جهت که چون شوی بر او ظلم کند کسی به فریادش نرسد)؛ ج. عوانی.

(نَ سَ) [ ازع. ] (ص مر.) والاتبار، عالی نژاد.

(مُّ لْ مَ فَ عَ) [ ع. عام المنفعه ] (ص مر.) آن چه که سودش به عموم برسد.

[ ع. ] (ص. اِ.) جِ عالیه ؛ عتبات عالیات.

[ ع. ] (ص.)
۱- بلند، رفیع.
۲- شریف، بزرگوار.

(مِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) آباد کننده.
۲- اقامت کننده در جای آباد.
۳- (ص.) معمور، آبادان.

(مِ رَ یا رِ) [ ع. عامره ]
۱- (اِفا.) مؤنث عامر.
۲- (ص.) معمور، آباد.
۳- پر، انباشته.

(لْ) [ ع. ] (ص فا.) برافراشته.