صفت

عتل

(عُ تُ) [ ع. ] (ص.)درشت گوی سخت آواز.

    عتید

    (عَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- آماده، مهیا، حاضر.
    ۲- تناور، تنومند، جسیم.

      عتیق

      (عَ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- باستانی، کهنه.
      ۲- بهترین از هرچیزی، برگزیده.
      ۳- بنده آزاد شده.
      ۴- کریم، بزرگوار.
      ۵- شراب.

        عتیقه

        (عَ قِ) [ ع. عتیقه ]
        ۱- (ص.) مؤنث عتیق.
        ۲- هرچیز گران قیمت و باارزش.

          عبوس

          (عَ) [ ع. ] (ص.) بسیار ترشروی، اخمو.

            عباس

            (عَ بّ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- بسیار ترشروی.
            ۲- شیر بیشه.

              عبث

              (عَ بَ) [ ع. ]
              ۱- (اِمص.) انجام دادن کاری که فایده آن نامعلوم باشد.
              ۲- (ص.) کار و تلاش بیهوده و بی فایده.

                عبده

                (عَ بَ دِ) [ ع. عبده ] (ص.) جِ عابد؛ پرستندگان.

                  عایل

                  (یِ) [ ع. عائل ] (ص.) نیازمند، تهی – دست.

                    عباد

                    (عَ بّ) [ ع. ] (ص.) بسیار عبادت کننده.

                      پیمایش به بالا