صفت تند (تُ) (ص.) ۱- تیز، برنده. ۲- جلد، چالاک. ۳- طعمی که دهان رابسوزاند، مانند: طعم فلفل. ۴- بلندی، تپه. ۵- بدخو، خشمگین.
صفت تمیز (تَ) [ ع. تمییز ] ۱- (مص م.) بازشناختن. ۲- جدا کردن. ۳- (ص.) پاکیزه، پاک. ۴- تشخیص دادن، فرق گذاشتن.