صفت

(تَ تَ) [ ع. ] (ص.) کسی که به علت تند حرف زدن، سخنش فهمیده نمی‌شود.

(تَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کامل، درست.
۲- بی – عیب.
۳- رسا.
۴- همه، همگی.

(تِ لِ) (ص.)
۱- تالاپ.
۲- ویژگی آن که خود را به دیگران تحمیل می‌کند. ؛~شدن سربار شدن.

(تَ) [ په. ] (ص.)
۱- دارای مزه غیرمطبوع، بدمزه.
۲- زننده، سخت، سخن تلخ.
۳- تندخو، بدخلق.

(تَ لّ) (ص.) بسیار فربه، چاق.

(تَ گِ) [ تر. ] (ص.)
۱- خوش ترکیب، زیبا شکل.
۲- پهلوان، دلاور.
۳- در ترکیب نام‌های ترکی آید: سبکتگین.

(تَ) (ص.)
۱- کسی که خود را کثیف و ناپاک نگاه دارد.
۲- شور و غوغا.

(تَ دِ) (ص.) ضعیف، لاغر، شکسته.

(تَ یّ) [ ع. ] (ص.) پرهیزگار. ج. اتقیاء.

(تَ) [ په. ] (ص.) اندک، کم، قلیل.