صفت

(پَ) (ص.)
۱- پایین، نشیب.
۲- کوتاه، کم ارتفاع.
۳- فرومایه، بی سر و پا.
۴- خراب، بد.
۵- نابود، معدوم.
۶- ذلیل، زبون.
۷- دون، خوار.
۸- تنگ چشم، اندک بین.
۹- ناگوار، تلخ.
۱۰ – هراسان، مشوش.
۱۱ – بیزار، نفور.
۱۲ – سست، ضعیف.

(پُ. مُ دِ رْ) [ انگ. ] (ص.)= پسامدرن: مربوط یا متعلق به پست مدرنیست.

(پَ) (ص.)
۱- درویش، گدا.
۲- خوار، ذلیل.

(پَ) (ص.) چرکین، پلید.

(پِ) [ په. ] (ص.)
۱- افسرده، اندوهگین.
۲- پشیمان.
۳- ناامید.

(پَ وَ رِ) (ص.) جانوری که در پروار بسته فربه کرده باشند.

(~. بَ) (ص.) نازک اندام، لطیف بدن.

(پَ کَ) (ص.)بی کار و ناچیز و از کار – افتاده.

(پَ. کَ دِ) (ص.)
۱- درمانده و عاجز.
۲- متفرق، پراکنده.

(پَ نِ) (ص.)نازیبا.