صبار
(صَ بّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار شکیبا، شدیدالبصر.
۲- یکی از نامهای خدای تعالی.
۳- کسی که ضمیرش در خدا و برای خدا و به وسیله خداست. (تصوف).
(صَ بّ) [ ع. ] (ص.)
۱- بسیار شکیبا، شدیدالبصر.
۲- یکی از نامهای خدای تعالی.
۳- کسی که ضمیرش در خدا و برای خدا و به وسیله خداست. (تصوف).
[ ازع. ] (ص.)
۱- روشن، زلال.
۲- آفتابی.
۳- پاک، بی آلایش.
۴- هموار، بی چین و چروک. ؛ ~ و پوست کنده به طور صریح و آشکار. ؛ ~ و صوف منظم و مرتب.
(لِ) [ ع. ] (ص.)
۱- نیکوکار.
۲- شایسته، درخور.
۳- لایق.
۴- دارای اعتقاد و عمل درست دینی. ج. صالحین.
(~. نَ سَ) [ ازع. ] (ص مر. اِمر.) ماموری دولتی که موظف به تنظیم فهرست قیمتهای جاری و مسکوکات بود.