صفت

صاحب قران

(~. قِ) [ ازع. ] (ص مر.) = صاحب القران: نیک طالع، خوش اقبال، کسی که در هنگام نطفه بستن یا به دنیا آمدنش، سیاراتی در قِران بوده باشند.

    صاحب

    مرده (~. مُ دِ) (ص مر.)
    ۱- بدون صاحب، آن که یا آن چه صاحبش مرده باشد.
    ۲- بدون صاحب نوعی نفرین به معنی کاش دارنده اش می‌مرد.

      صاحب

      شریعت (~. شَ عَ) [ ع. ] (ص مر.)
      ۱- آن که شریعتی آورده، پیغمبر.
      ۲- پیغمبر اسلام.

        صاحب الزمان

        (~ُ. زَّ) [ ع. ]
        ۱- (ص مر.) خداوند زمان، صاحب عهدودوران.
        ۲- لقب امام دوازدهم شیعیان حضرت مهدی ابن حسن (ع).

          شیونده

          (وَ دَ یا دِ) (ص فا.)
          ۱- برهم زننده، آمی‌زنده.
          ۲- لرزنده.

            شیفته

            (تَ یا تِ)(ص مف.)
            ۱- عاشق.
            ۲- آشفته.
            ۳- حیران.

              پیمایش به بالا