شیشه گر
(~. گَ) (ص شغل.) کسی که آلات و ادواتی از شیشه درست کند.
(ص نسب. اِمر.)
۱- هرچیز که مزه قند و شکر و نبات دهد. مق تلخی و ترشی.
۲- خوردنیهایی که با شکر و روغن و آرد یا مواد دیگر به اقسام مختلف بسازند.
(زَ دَ یا دِ) (ص مر. اِمر.) کودکی که به هنگام شیرخوارگی کم شیر خورده لاغر و نزار شده باشد. ج. شیرزدگان.