صفت

(بَ چِّ نِ) (ص.) مربوط یا منسوب به بچه مجازاً نسجیده، احمقانه.

(بَ چَ) (ص.) شخصی که پیوسته لباس خود را ضایع کند و چرک و ملوث سازد.

(بِ) (ص.)
۱- کامل.
۲- نیکو.

(بِ بَ) (ص.) مهیّا، فراهم بودن وسایل زندگی.

(بَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند.
۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.

(یِ) [ ع. بائر ] (ص.) خراب، لم یزرع.

(یِ) [ ع. ] (ص.) بی نوا، ناتوان.

(یِ) [ په. ] (ص.)ضرور، لازم، خواستن.

(ئِ) [ ع. ] (ص.) آن چه شبی بر آن گذشته باشد (از گوشت و نان و غیره)، شب مانده، بیات ؛ مق. تازه.

(بِ) (ص.) با احتیاط، دوراندیش.