صفت

(بَ چِّ نِ) (ص.) مربوط یا منسوب به بچه مجازاً نسجیده، احمقانه.

(بَ چَ) (ص.) شخصی که پیوسته لباس خود را ضایع کند و چرک و ملوث سازد.

(بَ) [ ع. ] (ص.)
۱- کسی که از دنیا بریده و به خدا پیوسته و نیز از ازدواج خودداری کند.
۲- پارسا، پاکدامن، لقب حضرت فاطمه (ص) و حضرت مریم.

(بِ) (ص.)
۱- کامل.
۲- نیکو.

(بِ بَ) (ص.) مهیّا، فراهم بودن وسایل زندگی.

[ تر. ] (ص.) مالدار، ثروتمند، غنی.

(ص.) بایسته، لازم، واجب.

(یَ) (ص.) بایست، بایستی، لازم است، ضروری است.

(یِ) [ ع. بائر ] (ص.) خراب، لم یزرع.

(یِ) [ ع. ] (ص.) بی نوا، ناتوان.