صفت

(~. ش کَ) (ص فا.) کنایه از: شیرین سخن.

(ش کَ فَ دَ یا دِ) (ص فا.)
۱- لغزنده.
۲- اسبی که زیاد سکندری می‌خورد.

(شُ. گُ) [ ع – فا. ] (ص فا.) سپاس گزار.

(ش کَ رَ دَ یا دِ) (ص فا.)۱ – شکار – کننده.
۲- درهم شکننده.

(شَ یا ش کَ لَ) (ص مر.)
۱- کسی که یکی از دو لبش چاک داشته باشد.
۲- کنایه از: شیرین گفتار، معشوق.
۳- گونه‌ای نان شیرینی.

(ش کَ رَ) (ص فا.)
۱- نگهبان و مربی مرغان شکاری.
۲- صیاد.

(ش کَ) (ص فا.)
۱- شکرریزنده.
۲- بسیار شیرین.