صفت

( اَ ) [ ع. ] (ص.)
۱- گرفتار.
۲- برده، بنده. ج. اسراء.

(اَ مَ) [ ع. ] (ص.) گندم گون.

( اَ ) (ص.)
۱- سوار.
۲- دلیر، آزاده.

(اُ یا اِ) [ معر. ] (ص.) سوار. ج. اساور، اساوره.

(اِ کُ) [ فر. ] (ص.)
۱- مدرسه – ای، متعلق به مدرسه‌های قرون وسطی.
۲- شعبه‌ای از فلسفه که در دوران قرون وسطی در مدرسه‌ها و دیرهای وابسته به کلیسا تدریس می‌شد.

(اِ) [ ع. ] (ص.) کفشگر، کفشدوز.

(اَ سَ دِ) (ص.) ساخته، آماده و مهیا.

(اِ تُ) (ص.) نک استوه.

(اُ)(ص.)
۱- مانده، درمانده.
۲- افسرده، ملول.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به پیشواز کسی رفتن.
۲- (اِمص.) پیشواز، پذیره.
۳- (ص.) آینده.
۴- روبروی هم قرار گرفتن دو ستاره.
۵- اینکه شاعری شعر در وزن و قافیه شعر شاعرِ دیگری بگوید.