صفت

اشکل

(~.) [ ع. ] (ص.)
۱- آن که در وی سرخی و سفیدی با هم آمیخته باشد.
۲- کسی که در سفیدی چشمش اندکی سرخی باشد.

    اشعب

    (اَ عَ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- قوچی که میان دو شاخ آن فراخ باشد، حیوان شاخداری که وسط دو شاخش فاصله باشد.
    ۲- کسی که میان دو شانه اش فراخ باشد.

      اشعث

      (اَ عَ) [ ع. ] (ص.) ژولیده موی، آشفته موی.

        اشعر

        (~.) [ ع. ] (ص.) مردی که بدنش دارای موهای زیاد و یا بلند باشد.

          اشقر

          (اَ قَ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- سرخ موی.
          ۲- اسبی که یال و دم آن سرخ باشد.

            اشر

            (اَ ش ِ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- متکبر، مغرور.
            ۲- پرنشاط.

              اشرس

              (اَ رَ) [ ع. ] (ص.)
              ۱- تندخو.
              ۲- دلیر، دلاور.

                اشتر

                (اَ تَ) [ ع. ] (ص.) کسی که پلک چشمش کفته باشد، دریده چشم.

                  اسود

                  (اَ وَ) [ ع. ] (ص.)
                  ۱- سیاه، سیاه چرده.
                  ۲- مار بزرگ سیاه.

                    Scroll to Top