(سَ) [ ع. ] (ص.) ۱- پست، زبون. ۲- بدبخت.
(سَ فِ) [ ع. ] (ص.) شکافنده.
(~. گَ)(ص شغل.)آن که ظرف‌های مسین را سفید کند.
(سُ. گَ) (ص.) کسی که مروارید و مرجان و مانند آن‌ها را سوراخ کند.
(سُ تَ) (ص مف.) ۱- سوراخ کرده. ۲- کنایه از: سخن تازه.
(سُ تَ) (ص مف.) ۱- کسی که گوشش را سوراخ کرده باشند. ۲- کنایه از: برده، غلام.
(سَ فّ) [ ع. ] (ص.) ۱- خونریز. ۲- بسیار بخشنده. ۳- فصیح، سخنور.
(سَ فّ) [ ع. ] (ص.) خونریز.
(~.) (ص.) ۱- ستبر. ۲- محکم.
(سُ گَ) (ص فا.) کسی که ظروف سفالین سازد.
