صفت

(سَ وَ) (ص مر.) پیشوا، رییس.

(سُ رِّ یَُ) [ ع. سریه ] (ص نسب. اِ.) کنیزی که برای جماع و تمتع باشد؛ ج. سراری.

(سُ دَ یا دِ) (ص مف.)
۱- خوانده شده، گفته شده.
۲- شعر، شعر ساخته شده.

(سَ رَ یا رِ. مَ)(ص مر.)
۱- جوانمرد، نیکخواه.
۲- کارساز.
۳- برگزیده، دانا.

(سَ) (ص مر.) سرگردان.

(سَ وِ چَ)(ص مر.) سرو خرامان، سرو خوش رفتار، کنایه از: معشوق خوش قد و بالا.

(~.) (ص مر.) عمارتی که پیشگاه آن گشاده بود.

(سَ. نِ) (ص مر.) واژگون.

(سَ. نِ) (ص فا.)
۱- مسافر.
۲- آن که سوار درشکه، اتومبیل، هواپیما و غیره شود.