(اَ دَ) [ ع. ] (ص.) ۱- گوژپشت. کسی که پشتش قوز و برآمدگی داشته باشد. ۲- شمشیر کج.
( اَ) [ ع. ] (ص.)۱ – جِ حر؛ آزادان، آزادگان. ۲- ایرانیان.
( اَ ) [ ع. ] (ص.) مزدور، مزد بگیر.
(اَ وَ) [ ع. ] (ص.) میان تهی، درون خالی.
(اَ جِ ل َّ یا لِّ) [ ع. اجله ] (ص.) جِ جلیل ؛ بزرگان، مهان.
(اَ نَ) (ص.) ۱- بیگانه، غریب. ۲- نا – فرمان.
(اَ دَ) [ ع. ] (ص.) کسی که بینی وی رابریده باشند.
(اَ دَ) ۱- (اِ.) از مرغان شکاری. ۲- (ص.) محکم و سخت و به هم پیچیده.
( اَ) [ ع. ] (ص.) محکم، استوار.
( اَ) [ ع. ] (ص.) گناهکار، بزه کار.