صفت

سرانداز

(سَ. اَ) (ص مر.)
۱- پاکباخته، از جان گذشته.
۲- سیاه مست.
۳- کسی که از روی ناز و نخوت بخرامد.

    سراسیمه

    (سَ مِ)(ص مر.)= سرآسیمه:هراسان، سرگردان، آشفته و سرگشته، پریشان حال.

      سراج

      (سَ رّ) [ ع. ] (ص.) زین ساز، آن که زین سازد و فروشد.

        سر به

        هوا (~. بِ هَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) بی توجه، بازی گوش، بی دقت.

          پیمایش به بالا