صفت

ستهنده

(س تِ هَ دَ یا دِ) (ص فا.) ستیزه – کننده، جدال کننده.

    ستایشگاه

    (~.) (اِمر.)
    ۱- محل ستایش.
    ۲- بخشی از قصیده و غزل که شاعر در آن از نسیب و تشبیب به ستایش ممدوح گریز زند، شریطه، مخلص. (?(ستایشگر (~. گَ) (ص فا.) ستایش کننده، ستاینده، کسی که دیگری را بستاید.

      سپید

      (س یا سَ) (ص.) = اسپید. اسفید: سفید.

        سپیده

        (س دِ) (ص مر.) روشنایی کمی که هنگام آغاز صبح در آسمان مشرق پدیدار می‌شود، سفیده.

          ستار

          (سَ تّ) [ ع. ] (ص.) بسیار پوشاننده. ؛~ العیوب الف – پوشاننده عیب‌ها. ب – صفتی از صفت‌های خدا.

            پیمایش به بالا