صفت

(~.) (ص مر.) زهرآلود.

(زُ رِ. رُ) [ ع – فا. ] (ص مر.) دارای چهره‌ای مانند زهره، ناهید رخسار، زهره – جبین.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) خوش – خوان.

(~. طَ) [ ع. ] (ص مر.) خوش منش.

(زِ) (ص فا.) کسی که شغلش تابیدن زه و تهیه کردن رشته تافته از روده گوسفند و حیوانات دیگر است.

(زِ گِ رِ تِ) (ص مف.)
۱- آبستن شده، بار گرفته (زن یا جانور ماده).
۲- زمینی که شایستگی کشت و زرع پیدا کرده.

(زَ نَ دِ) (ص فا.)
۱- نامطبوع، زشت.
۲- نوازنده ساز.

(زَ. مِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که همواره شاد و خوشحال باشد.