صفت

زکی

(زَ) [ ع. ] (ص.)
۱- پاک، پاکیزه.
۲- پارسا. ج. ازکیاء.

    زکیه

    (زَ یِّ) [ ع. زکیه ] (ص.) مؤنث زکی.

      زکان

      (زَ) (ص فا.) کسی که از روی خشم یا دلتنگی با خود حرف بزند.

        زفت

        (زُ فْ) (ص.)
        ۱- خسیس، بخیل.
        ۲- ترشروی، تندخو.

          زفت

          (زَ فْ) (ص.)
          ۱- درشت، ستبر.
          ۲- پر، لبریز.
          ۳- تندمزه.

            زعیم

            (زَ) [ ع. ] (ص.)
            ۱- کفیل.
            ۲- پیشوا، رهبر، بزرگ قوم.

              پیمایش به بالا