صفت

(رَ) [ ع. ] (ص.)
۱- بلند، مرتفع.
۲- بلند – قدر.

(رَ) [ ع. ] (ص.) دوست، یار، همنشین، همدم. ج. رفقاء. ؛ ~ نیمه راه کنایه از: کسی که به همراهی خود تا پایان ادامه ندهد.

(رُ گَ) (ص.) مأمور شهرداری که به تمیز کردن کوچه‌ها و خیابان‌ها می‌پردازد.

(رَ) [ ع. ] (ص.)
۱- خودپسند، متکبر.
۲- در فارسی به معنای خوش قد و قامت.

(رَ) [ ع. ] (ص.) پسندیده، مطلوب.

(رَ فّ) [ ع. ] (ص.) رفوگر، رفوکننده.

(رَ) [ ع. ] (ص.)
۱- شیرخواره.
۲- بخیل، ناکس.