صفت

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که پیشه اش رقم زدن و نشان کردن حروف و علامت است.
۲- حکاک.
۳- محاسب.
۴- نویسنده، کاتب.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- خادمی که رکاب اسب را می‌گیرد تا آقایش سوار شود.
۲- خدمتکار، پیاده‌ای که همراه مخدوم سوار خویش راه رود.
۳- کسی که به تیمار اسب می‌پردازد، مهتر.

(رَ قُ لْ فِ) [ ع. ] (ص مر.) نازک – اندیش.

(~. زَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مف.)
۱- نوشته شده.
۲- نقاشی شده.

(~. اَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) چیزی که ترحم و دلسوزی شخص را تحریک کند.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) برانگیزاننده ترحم و دلسوزی.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) نامه – نویس.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که نوشتن یا نقاشی می‌آموزد.
۲- آنکه حساب آموزد.