صفت

راهبه

(هِ بِ) [ ع. راهبه ] (ص.) زن ترسای پارسا ج. راهبات.

    راهدار

    (ص.)۱ – نگهبان راه.
    ۲- راهزن.
    ۳- راه – راه، مخطط.

      راه گیر

      (ص فا.) = راه گیرنده:
      ۱- راه رو، مسافر.
      ۲- راهزن، قاطع طریق.

        راهبر

        (بَ) (ص فا.) آن که کسی را در راهی هدایت کند، هادی، دلیل، راهنما.

          راهزن

          (زَ)(ص فا.)
          ۱- دزدی که اموال مسافران را غارت می‌کند.
          ۲- نغمه خوان، سرودگوی.

            پیمایش به بالا