صفت

(دِ) (ص مف.) طرد شده.

(ص فا.) در ترکیب به معنی «راننده» آید: کالسکه ران، سخنران، قایقران.

(نَ دِ) (ص فا.) آن که وسایل نقلیه را می‌راند، شوفر.

(پَ یا پِ) (ص فا.)
۱- راه پیماینده، راه رونده.
۲- مسافر.
۳- تندرو، سریع السیر. ج. راه پیمایان.

(ص مر.) رمه یار؛ چوپان، شبان.