صفت

(قِ) [ ع. ] (ص فا.) خوابنده، خوابیده.

(ص مر.)
۱- رازدار.
۲- در گذشته به کسی که عرایض حاجتمندان را به عرض شاه و امیر می‌رسانید می‌گفتند.

(نِ یا نَ) (ص مر.) کنایه از:
۱- شخصی که با همه کس از قرار راستی و درستی و امانت و دیانت رفتار کند.
۲- هر چیز راست و درست.

(تَ)(ص مر.)حقیقی، واقعی.

(ص فا.) حقیقت بین.

(مَ نِ) (ص مر.) دارای طبع و منش جوانمردان.

[ فر. ] (ص مر.)
۱- بنیادگرایی.
۲- تندروی.